Bench 7 / Banc 7 / Bankje 7 (3/3)

Getting better – Lieven Vereert (godmother van Stan Vereert)

Aller mieux – Lieven Vereert (mètre baptismal de Stan Vereert)

Beter worden – Lieven Vereert (meter van Stan Vereert)

Click here for introduction

Cliquez ici pour introduction

Klik hier voor inleiding

My name is Lieven Vereert. I’m onze Stannek’es (our Stannie boy’s) godmother. As you can see, I’m used to speaking Brussels. So don’t be mad if you don’t quite understand. When the doctors talk to each other in fancy Dutch, I don’t understand much about it either, voyez-vous (you see)

I work at the hospital as a logistics assistant. The hotel function, as they say. So I bring the food, make the beds, wash stuff, disinfect stuff, bring samples to the laboratoire and do the coffee tour.

When I bring someone a tray with food, I give them courage to eat. I’ll always say, “Come on, dear, now you’re going to eat. Start with a taste at least. Then you will get better’ And if they are really slim they get a café au lait (latte) and an extra dessert.

My days are well filled, but with a chanson, everything goes much faster. When I’m replenishing the toilet paper, I sing “Fat bottomed girls “. When I bring blood samples to the lab, I sing “Lady in red” and if it’s one of those yellow tubes, I sing “Yellow Submarine”. The nurses and the patients have to laugh when they hear me, but I don’t mind. Life is serious enough…

I work in Brussels, so they call me “la bonne” here. That’s French for maid and “the good one.” I like that they call me that. Although I am not as educated as the doctors and have not studied as them by far, I think that together with my colleagues I provide the best medicine: that of human warmth.

Mon nom est Lieven Vereert. Je suis la marraine de onze (notre) Stan. Comme vous pouvez le voir, j’ai l’habitude de parler Bruxellois. Alors ne soyez pas fou si vous ne comprenez pas tout in iene kier (un une seule fois). Quand les médecins se parlent en Français distingué, je n’y comprends pas grand-chose non plus, ziet u (voyez-vous).

Je travaille à l’hôpital en tant qu’assistante logistique. La fonction d’ hôtel, comme on dit. J’apporte donc la nourriture, je fais les lits, je lave des affaires, je désinfecte des affaires, j’apporte des échantillons au laboratoire et je fais le tour avec le café.

Quand j’amène quelqu’un ne plateau je pense qu’il est important qu’ils mangent bien. Je dirai toujours: « Allez, suske, maintenant tu vas avoir quelque chose à manger. » Ensuite, ils s’améliorent’ Et s’ils sont vraiment maigres, ils obtiennent een melkske (un petit lait) supplémentaire pour le café et souvent aussi un dessert supplémentaire.

Mes journées sont bien remplis, mais avec une chanson, tout va beaucoup plus vite. Quand je réapprovisionne le papier toilette, je chante « La chanson jolies fesses ». Quand j’apporte des échantillons de sang au laboratoire, je chante « Moulin rouge » et quand je vois dans le chambre qu’n patient a reçu un cadeau, je chante soit « Les bonbons » de Brel si ce sont des sucreries out « La vie en Rose » quand ce sont des fleurs. Les infirmières et les patients doivent rire quand ils m’entendent. La vie est déjà assez sérieuse…

Je travaille à Bruxelles, alors ils m’appellent « la bonne » ici. J’aime qu’ils m’appellent comme ça. Bien que je ne sois pas aussi instruit que le médecin et que je ne gagne pas autant bij God (de loin), je pense qu’avec mes collègues, je fournis le meilleur médicament: celui de la chaleur humaine.

Mijn naam is Lieven Vereert. Ik zijn de meter van notre (onze) Stan. Zoals je kunt zien zijn ik gewoon om Brussels te spreken. Dus zijt niet boos als je het niet helemaal verstaat. Als de dokters onder elkaar in het schoon Nederlands praten versta ik er ook niet veel van, voyez-vous (ziet-u).

Ik werk in het ziekenhuis als logistiek assistent. De hotelfunctie, zoals ze zeggen. Ik breng dus het eten, maak de bedden op, was zaken, ontsmet zaken, breng stalen naar de labo en doe de koffietoer.

Als ik iemand ne plateau kom brengen vind ik het belangrijk dat ze goed eten. Dan zeg ik altijd ‘Kom suske, nu ga jij wat eten. Dan wordt ge rap beter’ En als ze echt maigre zijn krijgen ze een extra melkske voor in de koffie en dikwijls ook een extra dessertje.

Mijn dagen zijn goed gevuld, maar met een chanson erbij, gaat alles veel vlugger. Als ik het toiletpapier aan het aanvullen ben, zing ik “de tango van het blote kontje”. Als ik bloedstalen naar de labo breng zing ik “Vandaag is rood” en als het van die gele buisjes zijn, zing ik “Yellow Submarine”. De verpleging en de patiënten moeten lachen als ze mij horen. Het leven is al serieus genoeg…

Ik werk in het Brusselse, dus noemen ze mij hier “la bonne”. Dat is Frans voor dienstmeid en “de goede”. Ik vind het wel tof dat ze me zo noemen. Hoewel ik niet zo gestudeerd ben als de doktoors en bij God niet even veel verdien, denk ik dat ik samen met mijn collega’s zorg voor het beste medicament: dat van de warmte.

Eén gedachte over “Bench 7 / Banc 7 / Bankje 7 (3/3)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.