Farty Towels (1/3)

A hotel as the metaphor for my personality.

Un hôtel comme métaphore de ma personnalité.

Een hotel als metafoor voor mijn persoonlijkheid.

I will tell my story through ‘Hotel Farty Towels’ (a reference to the most disastrous hotel in British comedy, ‘Fawlty towers’)

Room 1: the staff room and the kitchen (the art)

  • Here the staff eat just before or after they feed others. If they don’t, it’s harder to feed others. My hunger for inspiration is great. I take in all kinds of culture like a sponge. The staff hopes the guests will like the food. If inspiring people is too much to ask for, I am already happy if they find solace in my work. And that happens, as witnessed by this quote:

I just want you to know that your blog is of great use to me and that you always write what I need at that moment.
From this skeptic you get the benefit of the doubt, and more, keep writing.
I am profoundly grateful for what your blog has already meant to me. As a Buddhist you can of course do nothing with that, if only the sin to boast about it for 5 minutes 😉

  • Here the waiters fight their fight and above all, you learn a lot about the operation of the hotel (the beautiful and less beautiful side) Art exposes the mechanisms of life.
  • There is one golden rule: When the bell rings of the kitchen, the waiters drop everything they are doing as quickly as possible to get the fresh food to the guests as soon as possible. There’s a saying “When the muse is at your bedside, you don’t tell her you’ll make love to her later.” Hence, the bell stands for inspiration. Without bell no food, without food no guests and without guests, no hotel. Without art, no life.
  • Without guests, no hotel: my art needs an audience.

Room 2: The terrace (meditation)

  • Here it is only good to stay in good weather. Meditation is not appropriate if the negative feelings overwhelm you.
  • As the terrace is in front of the hotel, there is a small hole where you can see the inside of the hotel from time to time. Along this hole, the beer man supplies the hotel with drinks. However, this hole is not the ideal way to discover the inside of the hotel. Meditation allows you to know yourself. However, this process takes years. To make rapid progress, other methods will therefore be needed.

Just some thoughts.

Je vais raconter mon histoire à travers ‘Hotel Farty Towels’ (une référence à l’hôtel le plus désastreux de la comédie britannique, ‘Fawlty towers’)

Chambre 1: la salle du personnel et la cuisine (l’art)

  • Ici, le personnel mange juste avant ou après qu’ils nourrissent les autres. S’ils ne le font pas, il est plus difficile de nourrir les invités. Ma soif pour inspiration est grande. J’ absorbe toutes sortes de culture comme une éponge. Le personnel espère que la nourriture a un goût comme les clients. Si je sais inspirer les gens, c’est top mais je suis déjà content s’ils trouvent du réconfort dans mon travail. Et cela se produit, comme en témoigne cette citation:

Je veux juste que vous sachiez que votre blog est d’une grande utilité pour moi et que vous écrivez toujours ce dont j’ai besoin à ce moment-là.
De ce sceptique, vous obtenez le bénéfice du doute, et plus encore, continuez à écrire.
Je suis vraiment reconnaissant pour ce que votre blog a déjà signifié pour moi. En tant que bouddhiste, vous ne pouvez bien sûr rien faire avec cela, si ce n’est que le péché de se vanter pendant 5 minutes 😉

  • Ici, les serveurs se battent et surtout, vous apprenez beaucoup sur le fonctionnement de l’hôtel (le côté beau et moins beau) L’art expose les mécanismes de la vie.
  • Il y a une règle d’or : lorsque la cloche sonne de la cuisine, les serveurs laissent tomber tout ce qu’ils font le plus rapidement possible pour apporter la nourriture fraîche aux clients dès que possible. Il y a un dicton « Quand la muse est à votre côté, vous ne lui dites pas que vous allez lui faire l’amour plus tard. » La cloche est comme cette muze. Sans cloche pas de nourriture, sans nourriture pas de clients et sans invités, pas d’hôtel. Sans art, pas de vie.
  • Sans invités, pas d’hôtel: mon art a besoin d’un public.

Chambre 2: La terrasse (méditation)

  • Ici, il est seulement bon de rester par beau temps. La méditation n’est pas appropriée si les sentiments négatifs vous surprennent.
  • Comme la terrasse est en face de l’hôtel, il y a un petit trou où vous pouvez voir l’intérieur de l’hôtel de temps en temps. Le long de ce trou, le bouchon de bière fournit à l’hôtel des boissons. Cependant, ce trou n’est pas le moyen idéal pour découvrir l’intérieur de l’hôtel. La méditation vous permet de vous connaître vous-même. Toutefois, ce processus prend des années. Pour progresser rapidement, d’autres méthodes devront donc être utilisées.

Juste quelques pensées.

Ik zal mijn verhaal vertellen aan de hand van ‘Hotel Farty Towels’ (een verwijzing naar het meest desastreuze hotel uit de Britse comedy, ‘Fawlty towers’)

Ruimte 1: de personeelsruimte en de keuken (de kunst)

  • Hier eet het personeel vlak voor of nadat ze anderen voeden. Doen ze dat niet, dan is het lastiger om anderen te voeden. Mijn honger naar inspiratie is groot. Ik neem allerlei vormen van cultuur in mij op als een spons. Het personeel hoopt dat het eten de gasten smaakt. Als mensen inspireren te hoog gegrepen is, ben ik al blij als ze in mijn werk troost vinden. En dat gebeurt, getuige dit citaat:

Ik wil je gewoon laten weten dat ik veel heb aan je blog en dat je altijd hetgene schrijft wat ik op dat moment nodig heb.
Van deze scepticus krijg je het voordeel van de twijfel, en meer, blijf schrijven.
Ik ben je oprecht dankbaar voor wat je met jouw blog voor mij al hebt betekent. Als boedhist kan je daar natuurlijk niks mee, al was het maar de zonde om 5 minuten met een pluim in je gat rond te lopen 😉

  • Hier vechten de obers hun ruzie uit en vooral, kom je hier veel te weten over de werking van het hotel (de fraaie en minder fraaie kantjes) De kunst legt de mechanismen van het leven bloot.
  • Er is wel één gouden regel: Als de bel van de keuken gaat laten de obers alles waar ze mee bezig zijn zo snel mogelijk vallen om het verse eten zo snel mogelijk bij de gasten te krijgen. Er is een gezegde “When the muse is at your bedside, you don’t tell her you’ll make love to her later.” Zonder bel geen eten, zonder eten geen gasten en zonder gasten, geen hotel. Zonder kunst, geen leven.
  • Zonder gasten, geen hotel: mijn kunst heeft een publiek nodig.

Ruimte 2: Het terras (meditatie)

  • Hier is het enkel goed vertoeven bij goed weer. Meditatie is niet aangewezen als de negatieve gevoelens u overspoelen.
  • Omdat het terras aan de voorzijde van het hotel ligt, is er een klein gat waar je de binnenkant van het hotel af en toe kan zien. Langs dit gat voorziet de biersteker het hotel van drank. Dit gat is echter niet de ideale manier om de binnenkant van het hotel te ontdekken. Meditatie laat toe jezelf te kennen. Dit proces duurt echter jaren. Om snel vooruitgang te boeken zal men dus beroep moeten doen op andere methoden.

Gewoon enkele gedachten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.