kortverhaal: Kitty (ode aan de boekencafés)

Beste  lezer, Ik ben Kitty en ik  ben dichter bij je dan je denkt. Jij weet precies hoe ik voel en denk. En het mooie is dat je daar niets mee doet. Het is goed zo. Voor jou en voor mij.

Ik moet zeggen dat ik niet vaak briefjes in boeken verstop. En al zeker geen servjet maar er was niks anders. En om nu iemand om een stukje papier te vragen, kom nou! Ik heb toch geen hulp nodig! Laat staan van een man… Wie weet wat zijn ze allemaal van plan!

Je houdt van detectives. Ik heb wel eens gelezen dat er in zo’n verhaal geen blad naar valt zonder reden. Alles krijgt betekenis. Tussen ons  is het net zo. Je richt je kopje koffie altijd naar binnen. Wat er op wijst dat je verlegen bent in mijn buurt. Maar je lepeltje wijst moedig mijn kant uit. Als je iets bestelt  hel je altijd wat naar rechts omdat je mijn mooiste kant dan makkelijker kan zien.

Soms streel je zacht de rug van een boek, een briesje glijdt langs gulden letters. Je bladert nu weer met ernst, dan weer voorzichtig op zoek maar vaak met een speelse tred door de blondbruine bladeren. Soms probeer je om het hele boek te omvatten met je twee handen, bang om iets te verliezen. Maar dat doe je alleen maar met boeken die je graag leest. Zou je net hetzelfde doen met deze brief?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: