kortverhaal: Kitty (ode aan de boekencafés)

Beste  lezer, Ik ben Kitty en ik  ben dichter bij je dan je denkt. Jij weet precies hoe ik voel en denk. En het mooie is dat je daar niets mee doet. Het is goed zo. Voor jou en voor mij.

Ik moet zeggen dat ik niet vaak briefjes in boeken verstop. En al zeker geen servjet maar er was niks anders. En om nu iemand om een stukje papier te vragen, kom nou! Ik heb toch geen hulp nodig! Laat staan van een man… Wie weet wat zijn ze allemaal van plan!

Je houdt van detectives. Ik heb wel eens gelezen dat er in zo’n verhaal geen blad naar valt zonder reden. Alles krijgt betekenis. Tussen ons  is het net zo. Je richt je kopje koffie altijd naar binnen. Wat er op wijst dat je verlegen bent in mijn buurt. Maar je lepeltje wijst moedig mijn kant uit. Als je iets bestelt  hel je altijd wat naar rechts omdat je mijn mooiste kant dan makkelijker kan zien.

Soms streel je zacht de rug van een boek, een briesje glijdt langs gulden letters. Je bladert nu weer met ernst, dan weer voorzichtig op zoek maar vaak met een speelse tred door de blondbruine bladeren. Soms probeer je om het hele boek te omvatten met je twee handen, bang om iets te verliezen. Maar dat doe je alleen maar met boeken die je graag leest. Zou je net hetzelfde doen met deze brief?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.